فدراسيون جهاني كاراته يك فدراسيون ناموفق!
يك مقايسه ساده و اجمالي بين كاراته مدرن امروز با كاراته دهه هفتاد و هشتاد ميلادي ميتواند اختلاف سطح را در ابعاد مختلف نمايان كند.كاراته در آن زمان به ويژه در قسمت كوميته ورزشي كاملا استاتيك اما در عين حال قدرتي و خشن بود.كاراته دهههاي 70 و 80 و پيش از آن تحت تاثير «بودو» سيستم سنتي ژاپن قرار داشت، و سيستم مسابقات در رشته كوميته به صورت «شوبوايپون» به يك امتياز كامل و يا به دو نيم امتياز «وازاري» ختم ميشد و عمدتا مبارزات قبل از پايان وقت قانوني و بعضا حتي در چند ثانيه به پايان ميرسيد و بعضي وقتها نيز به دليل ضعف در تنوع تكنيكي، حملات مكرر بود اما بينتيجه در كسب امتياز.در آن زمان به دليل عدم استفاده از وسائل ايمني از قبيل محافظ لثه و دندان، محافظه ساق پا و روي پا و دستكش، ضريب آسيب ديدگيها بسيار بالا بود.اما به رغم اينكه كاراته خشن بود وكم تحرك، و از غناي تكنيكي و فني قابل توجهي برخوردار نبود و شدت آسيبها هم بسيار بالا بود، سالنهاي مسابقات مملو از تماشاگر بود!
اما امروز شاهديم كه كاراته دستخوش تغيير و تحولات بسيار شده است، سيستم داوري كاملا تغيير كرده و مسابقات از حالت استاتيك خارج شده و به يك ورزش پرتحرك و ديناميك تبديل شده است. كمتر مسابقهاي قبل از وقت قانوني به پايان ميرسد ضمن آنكه درصد آسيب ديدگيها به دليل استفاده از وسائل ايمني و تغييرات در مقررات داوري و سختگيريها به طور قابل ملاحظهاي كاهش يافته است مضافا بر اينكه كارايي ورزشكاران نيزاز نقطه نظر علمي وفني فزوني يافته است و بهره مندي از تنوع تكنيكي نيز به مراتب افزونتر شده است. در اين ميان رشد روزافزون جمعيت و فرصتهاي ايجاد شده براي شركت در مسابقات متعدد و متنوع و شكوفايي استعدادهاي ژنتيكي باعث رشد و ارتقا قابل توجه روشهاي نوين آموزش و مربيگري و تنوع مهارتها و استراتژيهاي مبارزاتي شده است. اما علي رغم همه اين پيشرفتها اين رشته ورزشي نتوانسته همپاي موفقيتها و رشد روزافزون علمي وفني در جذب تماشاگران به سالنهاي مسابقه و ميخكوب كردن آنها بر روي صندليها و تامين نيازها و تخليه هيجانات آنها توفيقي حاصل كند.
نگاهي به رشتههاي ديگر بيندازيد اگر از فوتبال كه امروزه به يك پديده اجتماعي تبديل شده و فقط به عنوان مثال در نيم فصل بوندس ليگا بيش از 6 ميليون تماشاگر را به استاد يومها ميكشاند بگذريم ديگر رشتهها از دوميداني گرفته تا ژيمناستيك، بستكبال، واليبال و بوكس و... تا چه ميزان توفيق در جذب اين سرمايههاي ارزشمند ورزش به استاديومها و سالنهاي ورزشي داشتهاند؟
فدراسيون جهاني كاراته يك فدراسيون ناموفق!
امروز ورزش به يك پديده بزرگ اقتصادي، اجتماعي تبديل شده است و نقش تماشاگر در رشد و توسعه آن حائز اهميت است جامعه شناسان براين اعتقادند كه فعاليتهاي ورزشي از طريق در آميختن با تجارب به يك مولفه بسيار با اهميت تبديل شده است.در هيچ دورهاي از تاريخ جهان چنين سرمايه گذاريهاي انبوه و كلان روي ورزش و ورزشكاران انجام نشده است.
فدراسيونها و كنفدراسيونهاي جهاني وقارهاي رشتههاي مختلف ورزشي شيوهها و ترفندهاي مختلفي را براي جذب تماشاگر به رشته ورزشي مرتبط با فعاليت خود به كار بستهاند و اين مهم را به عنوان اولويت اصلي و كليد موفقيت و جذب سرمايه و شكوفايي رشته مورد نظرخود ميدانند.اما ببينيم كه كاراته كه نزديك به چهل سال از تاسيس فدراسيون جهاني آن ميگذرد آيا در اين زمينه موفق بوده و يا ناموفق؟!
براي روشن شدن اين موضوع و آگاهي از توفيق ياناكامي فدراسيون جهاني در اين خصوص تنها به يك نمونه بسنده كرده وبا اين مقايسه شما در مييابيد كه فدراسيون جهاني كاراته علاوه بر اينكه هيچ موفقيتي دراين زمينه كسب نكرده بلكه با بي تدبيري و تغييرات غير كاربردي و دست و پا گير در قوانين داوري و اتخاذ شيوههاي تماشاگر گريز، تماشاگران اندك سالهاي اخيرو دهههاي گذشته خود را نيزاز دست داده است!
كاراته در جستجوي تماشاگر!
چهارمين دوره مسابقات جهاني كاراته در سال 1977 در سالن بودوكان ژاپن برگزار شد و دقيقا سي و يك سال بعد يعني در سال 2008 نوزدهمين دوره مسابقات جهاني باز هم در همين سالن «بودوكان» برگزار شد.عليرضا احساني يكي از پيشكسوتان ارزنده كاراته كشور كه در سال 1977 به عنوان عضو تيم ملي كاراته درمسابقات ژاپن حضور داشت و از قضا در سال 2008 نيز به عنوان نماينده كميته ملي المپيك در نوزدهمين دوره اين رقابتها نيز حضور پيدا كرده بود ميگويد: در آن دوره سالن مسابقات گوش تا گوش پر بود از تماشاگر اما در اين دوره در بيشتر ساعات روز سالن مسابقات خالي از تماشاگر بود!
به راستي چرا؟و مشكل اصلي كجاست؟ كه به رغم رشد جمعيت و علي رغم اينكه در آن سال تنها 43 كشور و حدود 400 ورزشكار حضورداشتند و در سال 2008 نزديك به يكصد كشور و بيش از 800 ورزشكار از 5 قاره جهان حضور داشتند كاراته قادر نيست تماشاگران را به سالن چند هزار نفره بودوكان بكشاند!
چرا پيشرفتهاي تكنولوژيكي در طراحي ومسائل ورزشي كه مزاياي بسياري ازنقطه نظر مكانيكي و بيومكانيكي به دنبال داشته و در بسياري از رشتهها ركورد جمعيت را شكسته تا جايي كه بليط مسابقات مدتها قبل از برگزاري به اتمام ميرسد در مورد كاراته هيچ تاثير مثبتي نداشته و حتي به طور رايگان هم كسي رغبت به تماشاي اين رشته نشان نميدهد؟!
اما امروز شاهديم كه كاراته دستخوش تغيير و تحولات بسيار شده است، سيستم داوري كاملا تغيير كرده و مسابقات از حالت استاتيك خارج شده و به يك ورزش پرتحرك و ديناميك تبديل شده است. كمتر مسابقهاي قبل از وقت قانوني به پايان ميرسد ضمن آنكه درصد آسيب ديدگيها به دليل استفاده از وسائل ايمني و تغييرات در مقررات داوري و سختگيريها به طور قابل ملاحظهاي كاهش يافته است مضافا بر اينكه كارايي ورزشكاران نيزاز نقطه نظر علمي وفني فزوني يافته است و بهره مندي از تنوع تكنيكي نيز به مراتب افزونتر شده است. در اين ميان رشد روزافزون جمعيت و فرصتهاي ايجاد شده براي شركت در مسابقات متعدد و متنوع و شكوفايي استعدادهاي ژنتيكي باعث رشد و ارتقا قابل توجه روشهاي نوين آموزش و مربيگري و تنوع مهارتها و استراتژيهاي مبارزاتي شده است. اما علي رغم همه اين پيشرفتها اين رشته ورزشي نتوانسته همپاي موفقيتها و رشد روزافزون علمي وفني در جذب تماشاگران به سالنهاي مسابقه و ميخكوب كردن آنها بر روي صندليها و تامين نيازها و تخليه هيجانات آنها توفيقي حاصل كند.
نگاهي به رشتههاي ديگر بيندازيد اگر از فوتبال كه امروزه به يك پديده اجتماعي تبديل شده و فقط به عنوان مثال در نيم فصل بوندس ليگا بيش از 6 ميليون تماشاگر را به استاد يومها ميكشاند بگذريم ديگر رشتهها از دوميداني گرفته تا ژيمناستيك، بستكبال، واليبال و بوكس و... تا چه ميزان توفيق در جذب اين سرمايههاي ارزشمند ورزش به استاديومها و سالنهاي ورزشي داشتهاند؟
فدراسيون جهاني كاراته يك فدراسيون ناموفق!
امروز ورزش به يك پديده بزرگ اقتصادي، اجتماعي تبديل شده است و نقش تماشاگر در رشد و توسعه آن حائز اهميت است جامعه شناسان براين اعتقادند كه فعاليتهاي ورزشي از طريق در آميختن با تجارب به يك مولفه بسيار با اهميت تبديل شده است.در هيچ دورهاي از تاريخ جهان چنين سرمايه گذاريهاي انبوه و كلان روي ورزش و ورزشكاران انجام نشده است.
فدراسيونها و كنفدراسيونهاي جهاني وقارهاي رشتههاي مختلف ورزشي شيوهها و ترفندهاي مختلفي را براي جذب تماشاگر به رشته ورزشي مرتبط با فعاليت خود به كار بستهاند و اين مهم را به عنوان اولويت اصلي و كليد موفقيت و جذب سرمايه و شكوفايي رشته مورد نظرخود ميدانند.اما ببينيم كه كاراته كه نزديك به چهل سال از تاسيس فدراسيون جهاني آن ميگذرد آيا در اين زمينه موفق بوده و يا ناموفق؟!
براي روشن شدن اين موضوع و آگاهي از توفيق ياناكامي فدراسيون جهاني در اين خصوص تنها به يك نمونه بسنده كرده وبا اين مقايسه شما در مييابيد كه فدراسيون جهاني كاراته علاوه بر اينكه هيچ موفقيتي دراين زمينه كسب نكرده بلكه با بي تدبيري و تغييرات غير كاربردي و دست و پا گير در قوانين داوري و اتخاذ شيوههاي تماشاگر گريز، تماشاگران اندك سالهاي اخيرو دهههاي گذشته خود را نيزاز دست داده است!
كاراته در جستجوي تماشاگر!
چهارمين دوره مسابقات جهاني كاراته در سال 1977 در سالن بودوكان ژاپن برگزار شد و دقيقا سي و يك سال بعد يعني در سال 2008 نوزدهمين دوره مسابقات جهاني باز هم در همين سالن «بودوكان» برگزار شد.عليرضا احساني يكي از پيشكسوتان ارزنده كاراته كشور كه در سال 1977 به عنوان عضو تيم ملي كاراته درمسابقات ژاپن حضور داشت و از قضا در سال 2008 نيز به عنوان نماينده كميته ملي المپيك در نوزدهمين دوره اين رقابتها نيز حضور پيدا كرده بود ميگويد: در آن دوره سالن مسابقات گوش تا گوش پر بود از تماشاگر اما در اين دوره در بيشتر ساعات روز سالن مسابقات خالي از تماشاگر بود!
به راستي چرا؟و مشكل اصلي كجاست؟ كه به رغم رشد جمعيت و علي رغم اينكه در آن سال تنها 43 كشور و حدود 400 ورزشكار حضورداشتند و در سال 2008 نزديك به يكصد كشور و بيش از 800 ورزشكار از 5 قاره جهان حضور داشتند كاراته قادر نيست تماشاگران را به سالن چند هزار نفره بودوكان بكشاند!
چرا پيشرفتهاي تكنولوژيكي در طراحي ومسائل ورزشي كه مزاياي بسياري ازنقطه نظر مكانيكي و بيومكانيكي به دنبال داشته و در بسياري از رشتهها ركورد جمعيت را شكسته تا جايي كه بليط مسابقات مدتها قبل از برگزاري به اتمام ميرسد در مورد كاراته هيچ تاثير مثبتي نداشته و حتي به طور رايگان هم كسي رغبت به تماشاي اين رشته نشان نميدهد؟!