آيا به راستي بسط و توسعه و به كارگيري تمامي توان و انرژي فدراسيون كاراته صرفا در زمينه كسب مدال راهي اصولي و منطقي است!؟
آيا تمركز فعاليت حوزههاي مختلف فدراسيون و بسيج تمامي نيروهاي وابسته و پيوستهاش و تعميم فعاليتهاي آنها اعم از حوزههاي داخل كادر و خارج كادر فدراسيون براي موقعيت مقطعي در ميدانهاي خارجي كاري است شايسته!؟
شايد در نگاه اول اين تفكر يعني كسب مدال و افتخار و حركت در اين مسير كاري مقبول و حتي مقدس بنمايد. اما در طول سالها و دهههاي اخير شاهد بودهايم كه اولويت كسب مدال پس از مدتي به اولويتهاي بعدي نزول كرده و در بيشتر مواقع كسب مدال صرفابهانهاي بوده براي حاكميت انحصار و تبعيض در كاراته كشور وآن عزيزاني كه در دور و نزديك بدون غرض روند تحولات كاراته را دنبال كردهاند نيك ميدانند كه همواره به بهانه كسب مدال چگونه انحصار يك گروه خاص بر كاراته كشور سايه ميانداخت و در بيشتر مواقع اين پديده ناچسب در كاراته چه صدمات جبران ناپذيري بر پيكره اين ورزش مظلوم وارد آورده است!
اين استراتژي كه ميتوانست در ابتدا راه كار اصولي و درستي تلقي شود رفته رفته به جاي اينكه در كاراته حل شود كاراته را در خود حل كرده و اين رشته متاسفانه در بيشتر مقاطع با حاكميت سيستم غير محققانه نتوانسته آنچنان كه در خور و شايستهاش بوده با اطمينان مسير مداومي را طي كند. در اين مسير گاهي به خود آمده و در پشت سر خود پلهاي محكم و استواري را براي بازگشت نميديد!
وقتي استراتژي كسب مدال با شكست مواجه شده و تبعات اجتماعي و فرهنگي عديدهاي را برجاي گذاشت و تعارضات چندي را در سطح كاراته كشور دامن زد آنگاه احساس نياز به مكمل پيدا كرد كه راه بازگشت چندان صاف و هموار نبود!
وقتي به برخي از كشورهاي صاحب كاراته كه همين راه را پيشه كرده بودند نگاه ميكنيم در مييابيم كه آنها هيچگاه در استراتژي كسب مدال حل نشدند و گام در اين وادي محدود برنداشتند و طبيعي بود كه هيچيك از تعارضات و مشكلاتي كه ما طي سالهاي متمادي با آن دست به گريبان بوديم را تجربه نكردند و پيشرفت آنها كاملا طبيعي و بدون فشار بود.
حال چرا ما از مسير اصلي خارج شديم و چرا فدراسيون نشينها در اواخر دهه شصت و بعد از جنگ تحميلي و بعد از آن رفته رفته از اهداف و اصول و مواضع طبيعي دور شده و ناخودآگاه پا در وادي محدود كسب مدال گذاشته و بسياري از اصول اخلاقي و فني و.... را زير پاي اين پديده ذبح كردند بحثي است كه قبلا در اين باره زياد گفته و شنيدهايم و به دليل گستره و دامنه وسيع آن و ضرورت پرداختن به آن در آستانه انتخابات فدراسيون كاراته كاملا ضروري مينمايد، اميد است كه ما را ياري كنيد تا بتوانيم ابعاد اين اپيدمي خطرناك را كه در گذشته دست آويز گروهها و افراد بسياري براي ايجاد انحصار و انحراف از اصول ورزشي شده بود را بشكافيم و مسئولين جديد را از درافتادن به اين وادي خطرناك برحذرداريم.
