مسعود سيدي، محمد علي مرداني، گودرز كمانگير و حسن بهزادي چهار داوري بودند كه طلسم را شكسته و نويد شادي و اميد به روزها وسالهاي آينده را براي ما به ارمغان آوردند.
به خاطر دارم در همان ايام مرحوم حسين جباري اولين رزمي نويس تاريخ ورزش ايران به درستي نوشت:
-    ‹‹چهار داور آسيايي معادل چهار مدال طلاي آسيا››
اما پس از دو دهه؛ بشنويد از سرگذشت و سرنوشت اين چهار داور:
 مسعود سيدي كه سالها مسئوليت شوراي داوران ايران را به عهده داشت و چند سالي هم عضويت كنسول داوري آسيا را عهده دار بود، ابتدا در سال 2003 و پس از انتخابات هيات رئيسه آسيا و شكست ناظريان به عنوان كانديداي رياست آسيا در مقابل چانگ از عضويت در كنسول آسيا كنار گذاشته شد.
و در سال 2004 و پس از اينكه عليرضا سمندر جاي حبيب اله ناظريان را در كاراته ايران گرفت از شوراي داوران ايران نيز كنار رفت.
وي كه از توانايي باالقوه بالايي برخوردار بود و توانسته بود خود را تا درجه جاج A جهان و رفري A آسيا بالا بكشد در ادامه اين راه و رسيدن به درجات عالي داوري مي بايستي در سال 2007 در كلاس داوري جهاني در تركيه حضور مي يافت تا درجه داوري اش باطل نشود اما او نتوانست خود را به اين كلاس برساند در نتيجه درجه داوري جهاني او باطل شد نام مسعود سيدي به علت عدم حضور در كلاسهاي داوري آسيايي از ليست داوران آسيا نيز حذف شد.
حسن بهزادي كه پس از چند سال غيبت مجددا در آسيايي سنگاپور 1999 درجه خود را ابقا كرده بود در جهاني 2002 اسپانيا نيز موفق شد جاج B جهان (درجه 4) را بگيرد اما به دليل عدم حضور در كلينيك داوري سالهاي 2003 ‹‹آسيايي تايوان›› و 2006 ‹‹جهاني فنلاند›› درجه اعتبار داوري آسيايي و جهاني وي باطل شد.
-گودرز كمانگير هم كه آخرين درجه آسيايي خود ‹‹رفريA›› را در  حاشيه مسابقات آسيايي2003 تايوان پشت سرگذاشت در سال 2006 بخت خود را براي دست يابي به درجه جهاني آزمود اما موفق نشد اين كلاس را پاس كند و پس از اين چند سالي عطاي داوري را به لقايش بخشيده و به كار مربيگري و سازندگي پرداخت.اما طي سالهاي اخير توسط رئيس شوراي داوران به همكاري دعوت شده و گويا در حال حاضر عضو كميته داوران كشور مي باشد.
-اما از بين آن چهار داور اوليه تنها محمد علي مرداني بود كه با ممارست و پشت كار خود موفق شد به بالاترين درجه داوري جهان و آسيا در كاتا و كوميته دست يابد ‹‹رفري A كوميته و جاج A كاتا››. وي كه در حال حاضر رئيس شوراي داوران كاراته است تنها نماينده ايران در بين يكصد و پنج داور رفري A جهان به شمار مي رود.
آري!! سرنوشت چهار داوري كه نويد بخش شادي و موفقيت در سالهاي اوليه پس از جنگ تحميلي بودند پس از قريب دو دهه اين چنين بود كه از نظرتان گذشت!
اما سرنوشت داوران بعد از اين گروه اوليه نيز بهتر از اينها نبود چه بسا سرنوشتي دردناك تر و اسف انگيزتر داشتند!!
همانطور كه در ابتداي مطلب اشاره داشتيم و طبق وعده اي كه هفته گذشته كرديم سعي خواهيم كرد در حد بضاعت قلمي خود طي يكي دو شماره به تشريح و شناخت شرايط و اوضاع و احوال داوري كاراته ايران و جايگاه آن در جهان و آسيا بپردازيم بلكه اين ضرورتها و مقتضيات باعث پيگيري و نهايتا تصميم گيري و تسلط بر اوضاع دردناك داوري كه يكي از مهمترين اركان كاراته ما مي باشد و موفقيتهاي ما را در عرصه هاي مختلف بين المللي تضمين مي كند بشود!
بدون شك شناخت مقتضيات و شرايط و تفكر حاكم و سيستم جاري و ساري در داوري كاراته كشور و آگاهي از كارنامه كميته داوران و شرح وظايف آن به عنوان متولي اين بخش مي تواند راههاي صحيح تر منطبق باواقعيت ها را پيش پاي ما بگذارد قاعدتا گستره فعاليت و اهداف كميته داوران مي تواند بسيار باز و فراخ باشد، اگر تنها به دو وظيفه مهم اين تشكيلات يكي برنامه ريزي كلان و سياستگذاري كلي و ديگري توسعه و تعميم و گسترش كمي و كيفي داوري در سطح داخلي و بين المللي تاكيد داشته باشيم، به طور قطع موقعيت داوري ما به دليل وجود استعدادي معجزه آسا وكميت ارزشمند مي تواند بسيار سريعتر از آنچه كه تصورش را داريم شكوفا و بارور شود.
اما با آمار و ارقامي كه طي شماره آينده ارائه خواهد شد درمي يابيم كه در طول بيست و اندي سال گذشته كميته داوران نتوانسته به دلايلي كه ذكرش خواهد رفت هم در زمينه برنامه ريزيهاي كلان و هم گسترش و تعميم داوري به ويژه از نقطه نظر كيفي موفق عمل كند!!
اصولا كميته داوران نتوانسته اين بخش از جامعه كاراته را به عنوان بخش تاثيرگذار در روند رو به رشد كاراته كشورمان در بين مسئولين فدراسيون در طول بيش از دو دهه گذشته جا بيندازد!
قصد نداريم در اين مقاله شوراي داوران را مقصر اصلي قلمداد كنيم بلكه  بر اين باوريم كه نگاه مسئولين فدراسيون در طول سالها و دهه هاي گذشته به اين بخش كه از قضا زحمتكش ترين، بي ادعاترين و در عين حال مهمترين و موثرترين بخش در راه دستيابي به موفقيتهاي تيم هاي ملي ما بوده اند نگاهي تبعيض آميز و متفاوت نسبت به بخشهاي ديگر فدراسيون از جمله تيم هاي ملي داشته است!